Podejście instrumentalne i integracyjne

Jeśli chodzi o kwestie motywacji i podejścia, to bardzo istotna jest również płaszczyzna instrumentalno-integracyjna. Wiąże się ona z celowością naszej nauki języka. Przy nastawieniu instrumentalnym, uczymy się języka w konkretnym celu. W przypadku nastolatków jest to na przykład zdanie egzaminu gimnazjalnego lub maturalnego, zaś dorośli mogą zapisać się na kurs z myślą o certyfikacie, albo o opanowaniu słownictwa biznesowego lub pracą nad wymową.

Przy tak jasno określonym celu, osoba rozpoczynająca naukę ma prawdopodobnie bardzo konkretne oczekiwania w stosunku do tego, co chce zrobić na danym kursie. Jest to bardzo praktyczne podejście, które jednak zamyka nam drogę na pewne korzyści związane z nauką języka. Po drugiej stronie płaszczyzny znajduje się podejście integracyjne, gdzie uczymy się języka po to, by poznać język, kulturę – ogólnie dowiedzieć się wszystkiego, co się z językiem wiąże.

Tutaj rozwijamy swoje horyzonty szerzej i możemy naprawdę „zżyć” się z językiem i lepiej poznać różne idiomy i wyrażenia charakterystyczne dla danej kultury. Ludzie z takim podejściem mają częściej bardziej otwarte umysły i więcej cierpliwości do poznania różnych aspektów języka, natomiast ludzie o orientacji na cel mogą osiągnąć swój cel nieco szybciej. Motywacja integracyjna pozwala na głębsze poznanie języka, choć zajmuje to więcej czasu, zaś instrumentalna nastawia się na szybkie opanowanie jednego aspektu języka. Należy zawsze dostosować sobie kurs do własnych potrzeb, tak, by spełniał nasze oczekiwania wobec tego, co chcemy z niego wynieść.

Podziel się na:

Wyślij komentarze

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *